Eirigh Is Cuir Ort Do Chuid Eadaigh Coiriu
Eirigh Is Cuir Ort Do Chuid Eadaigh Coiriu Eirigh 's cuir ort do chuid édaigh Go mbearraidh mfén do ché· Go dtmuid 'soir easpag na hè³rne Go gceangaltar m'gus t Bhgr's cion agam fén ort A chuid 'en tsaol élaigh liom 'S nach duine dona gan chéll A scarfadh chéle sinn Cuirimse croar a' phé«adh 'S ar bhuachaill骻a an tsaoil Né¨bh fhearr d骹a cailé deas 骻 acu Nbean agus puntalé Oéhe mhé« fhada sa gheimhreadh Né¨ dheas bheith 'sé·radh lé 'Bhfarras a' chailleach 'srannfa 'S 'tarraingt a' plaincead lé DMért a rinneadh mo chleamhnas Mo chreach 's m'amhgar gér Ghlac mise comhairle mo mhuintir 'S pairt mhé« do m'aimhleas Pé«adh mise gan amhras Ar shamhailt do mhnaoi gan scémh 'S né aon chailé dgcasfasa ghleann damh Nach rachainn 'un cainte lé Nuair a thémse 'un Aifrinn DDomhnaigh 'Sfhiafraés gach 骾gfhear daom 'Chormaic, an bhfuil tusa pé«ta? Nan airénn tan 骾ge 'choéh'? 'Sabraim is deirim fén leofa Go n'aireochainn go mé« fa-raor 'S an méd agaibh atgan pé«adh Gur agaibh atspé«t an tsaoil Ach gheobhaidh mhata 'gus br骻a Agus éreochaidh m骻 arais Agus rachaidh mamach go Gleann Domhain Sin an ét a bhfuil mé«é¤ ban Go bhfaghaidh mcailé deas 骻 ann A shié·as a' réª' go glan 'S né¨bh fhearr liomsa leis na mnmé«a Ncailleach Ghleann Domhain 's a ba