Tondeleyo

Á sudrænum sólskinsdegi Eg sá thig, o ástin mín, fyrst Thú settist hjá mér í sandinn Thá var sungid og fadmad og kysst Drukkid, dansad og kysst Tondeleyo, tondeleyo. Aldrei gleymast mér augun thín svörtu Og aldrei slógu tvö gladari hjörtu Tondeleyo, Tondeleyo, Hve áhyggjulaus og alsæll í örmun thínum ég lá Og oft hef ég elskad sídan En aldrei jafnheitt eins og tha Aldrei jafn-eldheitt sem thá Tondeleyo,tondeleyo. Ævilangt hefdi ég helzt viljad sofa Vid hlid thér í dálitlum svertingjakofa Tondeleyo,tondeleyo. Á sudrænum sólskinsdegi Eg sá thig, o ástin mín, fyrst Thú settist hjá mér í sandinn Thá var sungid og fadmad og kysst Drukkid, dansad og kysst Tondeleyo, tondeleyo. Aldrei gleymast mér augun thín svörtu Og aldrei slógu tvö gladari hjörtu Tondeleyo, Tondeleyo, Hve áhyggjulaus og alsæll í örmun thínum ég lá Og oft hef ég elskad sídan En aldrei jafnheitt eins og tha Aldrei jafn-eldheitt sem thá Tondeleyo, tondeleyo. Ævilangt hefdi ég helzt viljad sofa Vid hlid thér í dálitlum svertingjakofa Tondeleyo, tondeleyo. Tondeleyo, tondeleyo.